25 Haziran 2009 Perşembe

depresyondayım,unutuldum

Msn iletileri yada türevlerinde(teknoloji özürlüyüm maalesef,o iletilere yazılan zımbırtılar facebook vs. şeylerede yazılıyorsa ondan bahsediyorum,anlayın),tazecik canlıların bazılarının günlüklerinde yada bu amaca hizmet eden şeysilerinde rastlarız,rastladım hala rastlıyorum.ebemin oğlu hössüğün torununun yavrusu kurdeşendökengiller familyasının ölümünehüzünböhüü cinsinin sütleğençalılıklarındagevişgetirenlar alt türünden ilginç bir canlı olan bilmemkim gine dprsyn mdndaaaa:S(meali depresyon modunda suratın mealine bir yorum yapamadım affola)
evet çağımızın moderen hastalıklarından depresyon zamanla acı durumunu ıssızlık yalnızlık gibi türevlerine çevirebilir,yada bu türevlerden geçiş olabilir,sakınalım amanın.neyse çağımızın moderen hastalıklarından olan bu depresyonun bir diğer tanımıda modayı takip edindir.insanın kendine yakışanı giymesinin gerilerde kaldığı şu zamanlarda yakışsın yakışmasın modaya uyalım,doğrudur,bazen iki beden büyük gelir insana,yok olmadı içine sığamayız taşarız,ama taşıyın taşımayın,sokun çıkarmayın her halükarda üstünüzde olması gereken yegane trend kıyafetinizdir derpresyon.taşıyamadıkça dikişlerini açarsınızsaçarsınız,daraltırsınız ha olmadı terziye verin,o donsun sizin yerinize karda,uyumak tatlı gelsin,öldüğünü anlamasın,varsın anlamasın,o dondukça biz ıssızlaşırız.
yok olmadı elalem donsun diye para bayılamam derseniz,bu yazıyı burada keselim,gidelim beraber koku sürdüğümüz lambaları balkondan atalım,15 yaşındayken gittiğimiz hiltonun kestiği hesaplarla sobada odun tutuşturalım,yağmurlu günlerde altında ekonomist okuyarak beklediğimiz siyah şemsiyemizi dergiyle birlikte denize atalım,yakaladığımız pırıltılarıda çayırlara salalım,belki mevlam kayıra olurda,bizde pırıltı gördükmü kaçarız.bu işi bitirdikten sonra,tükenmez kalemlerle ekimize kolumuza dikiş çizeriz,belki bol bol bonibon yutarız,olmadı elimizi kafamıza silah gibi dayayıp pozlar veririz.
sonrası?sonrasında biri bizi msn den bulsun diye bekleriz,her geçen gün psikiyatriste gitmeye ihtiyacımız olduğuna daha çok inanırız,en sonunda psikiyatrist bir teşhis koyduğunda kalplere huzur dolar,bonibon yerine antidepresanlar yutulur,her günümüz bu ağır psikolojik sorunlarla geçerken önceden çizdiğimiz dikiş izlerini sıralı numaralara göre birleştirip zürafa şekli yaparız. ne kadar acı çektiğimizi anlasınlar diyede zürafa şekilli dikiş izli kollarımızıda bir güzel sıvayıp alnımıza yapıştırdığımız antidepresan kutularından antidepresanları yutmaya devam ederiz
bunlar devam ederken insanlar başka bir yerde psikologlardan belki korkudan,belki utançtan,belki iç sıkıntılarından,belki sorunlarıyla yüzleşecek hatta onları görecek durumda olmadıklarından yada belki sadece kaçtıkları için kaçmakta,jilet izlerini makyajla kapatmaya çalışırken aslında gerçekte burada,bu kişi olarak bulunmadıklarına inanmaya çalışmaktadırlar.....
not:bu yazı pırıltılarla gerdeğe girin diye yazılmamıştır,fazla ışıldama aklım gider falan demeyin,olmadı gidin yeni sezon gelmişmi bakın.bu arada trend mrend diye sezon sonundan giyinmeyin,cimri olmayın,caizdir,yassahtır,günahtır.
not 2:bloğum olduda resim bile koyamadım,sizi resme yolluyorum:
http://2.bp.blogspot.com/_qYDLhtqUZ4g/SWyXP9OQnLI/AAAAAAAAAZ8/yuQQcntRuJ4/s400/diki5kc5.gif
son koyacağım resme gelince,hala depresifim,bunu hayatın güzel olduğuna beni ikna etmek isteyen insanlar yaptırdı(zorladır,çok direndim,böyle hayatmı olur dedim,ama dinletemedim,tamamen zorladır,kesinlikle istemedim,boğazıma bıçak dayadılar işkence yaptılar,gine dprsyn mdndayım yani,sakın psikologtur,antidepresandır benden eksik etmeyin.hatta ıssızım,yalnızım tel:333)
http://2.bp.blogspot.com/_1at5b09LDxE/SFlA0kEQvuI/AAAAAAAAAIA/PcLt5GrOU4Q/s400/mynail29-3.jpg

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder